شرکت مهندسی شهران سازه آفاق
شرکت حقوقی طراحی و نظارت شهران سازه آفاق

آنچه از ایمنی ساختمان باید بدانیم (قسمت دوم)+عکس


15fhw7k (Copy).jpg


ادامه مطلب...

پلكانها

ـ كلیه پلكانها، سكوها و پاگردها باید استحكام كافی داشته و تحمل فشار و سنگینی بارهای عادی را داشته باشد.

ـ پلكانها و سكوهایی كه از مصالح مشبك ساخته شدهاند ابعاد چشمههای آن نباید از 25 میلیمتر تجاوز نماید تا اشیاء متفرقه امكان سقوط از آن را نداشته باشد.

ـ عرض پلكانها به استثنای پلكانهای سرویس و یا امدادی نباید در هیچ مورد از 90 سانتیمتر كمتر گردد.

ـ اختلاف سطح بین دو پاگرد نباید از 70/3 متر تجاوز كند.

ـ پاگردهایی كه در فواصل پلكانها قرار دارد باید وسعتی در حدود 10/1 متر در جهت پلكان یا بیشتر به تناسب عرض پلكان داشته باشند.

ـ در تمام طول پلكانها یك فاصله عمودی آزاد در حدود قد انسان باید منظور شود این فاصله آزاد نباید كمتر از 20/2 متر از سطح هر پله به موازات دیوار پله باشد.

ـ غیر از پلكانهای سرویس و یا امدادی عرض هر پله بدن محاسبه حاشیه یا برآمدگی آن نباید از 33 سانتیمتر كمتر باشد و ارتفاع پله بین 14 تا 20 سانتیمتر خواهد بود.

ـ پلكانهای محصور با عرض كمتر از 10/1 باید به وسیله یك نردة دستی كه پایههای آن در دیوار كار گذاشته شده باشد در سمت راست از پائین به بالا مجهز شوند.

ـ پلكانهایی با عرض بیش از 25/2 متر عرض دارند، بایستی علاوه بر نردههای كناری با یك نردة دستی میانه نیز مجهز باشند.

ـ ارتفاع نردههای پلكان از لبه هر پله نبایستی از 75 سانتیمتر كمتر باشد و در صورتی كه از این نردها به عنوان نردههای دستی استفاده شود بلندی آن نباید از 85 سانتیمتر تجاوز كند.

ـ حداقل عرض پلكان سرویس و یا امدادی مانند پلكانهای اطاق ماشینخانه یا دیگ بخار یا پلكانهایی كه به سكوهای سرویس اطراف ماشین آلات منتهی میشوند 55 سانتیمتر خواهد بود.

ـ شیب پلكانهای سرویس نباید بیش از 60 درجه باشد و عرض هر پله نباید كمتر از 15 سانتیمتر باشد.

ـ مدخل پنجرههایی كه در پاگردهای پلكان باز میشود در صورتی كه پهنای آن بیش از 30 سانتیمتر و فاصله با سطح پاگرد كمتر از 90 سانتی متر باشد بایستی به وسیلة نرده محافظت شود.

ـ حداكثر شیب مجاز برای (راهروهای شیبدار) رامپ مورد استفاده افراد 10 درجه است.

آسانسورها

آسانسورها باید منطبق با اصول زیر باشند:

الف) محاسبه فنی و مكانیكی صحیح و استفاده از مصالح مرغوب در ساختمانآن.

ب) فرسوده نبودن هیچ یك از قسمتها.

بالابردن مصالح و افراد:

ـ قفسه آسانسورها باید در سراسر ارتفاع بسته بوده و راه دیگری به استثناء درها و پنجرهها و منافذ نور نداشته باشد.

ـ قفسه آسانسورهایی كه در خارج از ساختمانها قرار دارند تا ارتفاع سه متر از هر طرف و از این ارتفاع به بالا سمتی كه رو به ساختمان قرار دارد و در تمام ارتفاع باید بسته باشد.

ـ دیوارة قفسه آسانسورها باید از یك تیغه سراسری و یا یك شبكه فلزی (توری یا میلهای) و یا نردهچوبی ساخته شده باشد. به طور عادی اندازه روزنههای شبكه فلزی یا نردة چوبی نباید از 5 سانتیمتر در بعد كوچك خود بیشتر باشد. در جاهایی كه امكان خطر از اطاقكها و وزنههای تعادل و درهای كشویی هست روزنههای نامبرده نباید از 12 میلیمتر تجاوز كند.

ـ تختههای كف اطاقك بغل درگاه و چوبهایی كه در كنار سطح تخلیه قفسه آسانسور قرار دارد و برجستگی آنها از 5/2 سانتیمتر بیشتر است باید دارای سطح صاف و لبههای پخ باشد.

ـ در قفسه آسانسور نباید هیچگونه سیم، طناب و یا لوله عبور داده شود مگر سیمها و كابلهایی كه برای بكار انداختن آسانسور لازم است.

ـ فواصل بین جدار اطاقك یا قفسه آسانسور همچنین فاصله بین اطاقك و روزنه تعادل نباید از 25 میلیمتر كمتر باشد.

ـ فاصله بین اطاقك و سكوی تخلیه برای آسانسورهایی كه دارای ریل راهنما میباشد نباید از 20 میلی متر كمتر و در هر صورت از 40 میلیمتر بیشتر باشد.

ـ فاصله پائین اطاقك هنگامی كه روی ضربه گیرها قرار دارد تا كف قفسه آسانسور نباید از 60 سانتیمتر كمتر باشد.

ـ در طبقه آخر فاصله بالای اطاقك با سقف قفسه آسانسور نباید در هیچ صورت كمتر از 60 سانتیمتر باشد.

ـ هر 30 سانتیمتر مربع در هر قسمت از كف اطاقك آسانسور باید تاب تحمل 250 كیلوگرم بار متمركز را داشته باشد.

درهای قفسه آسانسور:

ـ درهای قفسه آسانسور جز در مواقع استفاده از آسانسور باید قفل باشد.

ـ درهای قفسه آسانسور باید دارای قفل ضامن دار باشد به نحوی كه اطاقك پس از طی حداكثر 5/7 سانتیمتر از كف پاگردی كه هم سطح آن قرار داشته بطور خودكار در را بسته نگاهدارد.

ـ برای قفسه آسانسورهای باركش باید درهای كشویی افقی یا قائم یا درهای كشویی و لولایی و یا تركیبی از آنها تعبیه شود.

ـ در صورتی كه درهای قفسه آسانسور چشمه دار است نباید عرض این چشمهها از 5 سانتی متر تجاوز كند.

ـ درهای قفسه آسانسور در مواقعی كه بسته است باید سراسر دهانه قفسه را از كف تا سقف بپوشاند.

اطاقكهایآسانسور:

ـ اطاقكهایآسانسورهای برقی باید از همه طرف به استثناء دهانههای خروجی جهت ورود و خروج و بارگیری و بار اندازهای بسته باشد.

ـ سقف اطاقكهای كاملاً بسته باید مجهز به دریچه خروجی امدادی بوده و از دو طرف یا لااقل از طرف داخل قابل باز شدن باشد.

ـ هر یك دهم متر مربع از هر قسمت سقف اطاقكها باید تحمل صدكیلوگرم بار متمركز را داشته باشد.

ـ در اطاقك آسانسور موقعی كه بسته میشود باید تمام دهانه خروجی را بپوشاند.

ـ دستگاه اطمینان اطاقك باید توسط تنظیم كنندههای سرعت بكار افتد.

ـ اطاقك آسانسورهای دستی باید به ترمزهای دستی كه در جهت حركت كار میكند مجهز باشد.

ـ موقعی كه آسانسور در ارتفاع بیش از ده متر كار میكند برای كنترل سرعت اطاقك در موقع پائین آمدن باید دستگاه تنظیم سرعت تعبیه شود.

ـ اطاقك آسانسورهایی كه برای حمل افراد بكار برده میشود و سرعتشان از 45 متر در دقیقه بیشتر است باید دارای فرمان برقی باشد.

ـ حد متوسط سرعت آسانسورهای موتوری باركش كه دارای متصدی نیست نباید از 5/37 متر در دقیقه تجاوز كند.

ـ حد متوسط سرعت آسانسورهای برقی باركش نباید از 45 متر در دقیقه تجاوز كند.

ـ سرعت متوسط آسانسورهای باركش تسمهای یا زنجیری نباید از 18 متر در دقیقه تجاوز كند.

ـ آسانسورهای باركش دستی نباید در جایی كه بیش از 18 متر و یا 4 طبقه ارتفاع دارد مورد استفاده قرار گیرد.

ـ اتصال كابلها باید بسیار محكم باشد برای این منظور بهتر است بستهایی در داخل قرقرهها پیشبینی شود. موقعی كه اطاقك یا وزنههای تعادل حداكثر طول را پیموده باید حداقل دو دور از كابلهای بالا برنده وتعادل هنوز دور قرقرهها باقی مانده باشد.

ـ تمام كابلها باید دارای دستگاه تعادل باشد. آسانسورهایی كه دارای قرقره نیست باید به دستگاه متعادل كننده مجهز گردد.



راهروها سرپوشیدة موقتی

سازهای است حفاظتی كه به صورت موقت در پیادهروها یا سایر معابر عمومی برای جلوگیری از خطرات ناشی از پرتاب شدن مصالح و وسایل و تجهیزات ساختمانی ایجاد میشود.

ـ ارتفاع راهرو سرپوشیده نباید كمتر از 5/2 متر و عرض آن نباید كمتر از 5/1 یا عرض پیاده روی موجود باشد.

ـ ارتفاع راهرو سرپوشیده نباید كمتر از 5/2 متر و عرض آن نباید كمتر از 5/1 یا عرض پیاده روی موجود باشد.

ـ سقف راهرو باید توانایی تحمل كلیه بارهای احتمالی وارد و حداق فشار 700 كیلوگرم بر متر مربع را داشته باشد. به علاوه سایر قسمتهای آن نیز باید تحمل بار مربوط و فشار مذكور را داشته باشد.

ـ سقف راهرو باید از الوار به ضخامت حداقل 5 سانتیمتر، طوری ساخته شود كه از ریزش آب و مصالح به داخل آن جلوگیری بعملآید.

ـ اطراف بیرونی سقف راهرو باید دارای حفاظ كاملی از چوب یا توری فلزی مقاوم به ارتفاع حداقل یك متر باشد. زاویه این حفاظ را نسبت به كف میتوان حداكثر 45 درجه به طرف خارج اختیار كرد.


سقف موقت و سرپوش حفاظتی

سقف موقت و سرپوش حفاظتی پوششی است حفاظتی از قبیل توری یا تختهبندی (الوار) كه برای جلوگیری از آسیب ناشی از اثر سقوط اشیاء در كارگاه ساختمانی یا مجاورت آن بر پا میشود.

ـ سرپوش حفاظتی باید چنان طراحی و ساخته شود كه در اثر ریزش مصالح یا ابزار روی آن هیچگونه خطری متوجه افرادی كه در زیر آن قرار دارند نگردد.

ـ پوشش موقت فضاهای باز، سقف و دیوارها، باید استفاده از تخته به ضخامت 5/2 سانتیمتر یا معادل آن برای سوراخهای تا دهانه 45 سانتیمتر و تخته با ضخامت 5 سانتیمتر یا معادل آن برای سوراخهای با دهانه بیش از 45 سانتیمتر صورت گیرد.

ـ برای سقف های موقت كه به صورت سكوهای كار مورد استفاده قرار میگیرند باید از تختههایی با ضخامت 25*5 سانتیمتر كه محكم به یكدیگر بسته شده باشند استفاده شود.

تورهای ایمنی

در صورتی كه نصب سكوهای كار و نردههای حفاظتی استاندارد، در ارتفاع بیش از 3 متر امكان پذیر نباشد باید برای جلوگیری از سقوط افراد از تورهای ایمنی با رعایت موارد زیر استفاده كرد.

ـ تورهای ایمنی باید در فاصلهای كه سازندگان آنها مشخص نمودهاند نصب شود، به نحوی كه ارتفاع سقوط كارگران بیشتر از 6 متر نباشد و تا آنجا بالا برده شوند كه فاصله كافی بر فراز آنها برای برپایی و نصب اجرای ساختمان، حركت ماشین آلات و نظایر آن وجود داشته باشد.

ـ برپایی و نصب تورهای ایمنی، همچنین جمعآوری و برچیدن آنها باید توسط شخص ذیصلاح و با استفاده از كمربندها و نگهدارندههای محكم ایمنی صورت گیرد. این تورها قبل از استفاده و در مدت بهره برداری باید توسط شخص ذیصلاح بازرسی و كنترل شوند.

ـ استفاده از تورهای فرسوده و آسیب دیده مجاز نیست.

داربست

داربست وسیلهای است شامل جایگاه، اجزاء نگهدارنده و تكیه گاهها كه در مدت اجرای عملیات ساختمانی به منظور ایجاد دسترسی به بنا و حفظ و نگهداری كارگران یا مصالح در ارتفاع مورد استفاده قرار میگیرد.

ـ اگر از كف زمین یا كف ساختمان یا بخشی از بنا با استفاده موقت از نردبان نتوان كار را در امنیت و سلامت كامل انجام داد باید برای انجام دادن درست كار از داربست استفاده شود.

ـ جایگاه، اجزای نگهدارنده، تكیه گاهها، راههای عبور و پلكان داربست باید با استفاده از مصالح مناسب (چوب و فولاد) و مرغوب توسط شخص ذیصلاح طوری طراحی، ساخته و آماده به كار شود كه داربست ظرفیت پذیرش چهار برابر بار مورد نظر را داشته باشد.

ـ نصب، تعمیر، تغییر محل یا پیاده كردن داربست، همچنین بازرسی و كنترل آن در مواقع ذیل توسط شخص ذیصلاح انجام شود:

الف) قبل از استفاده.

ب) پس از هر گونه تغییر یا ایجاد وقفه در استفاده آن.

پ) پس از هر گونه تعمیر و تعویض اجزای آن.

ت) در فواصل معین پس از استفاده از آن.

ث) پس از قرار دادن در معرض باد، زلزله و شرایط مشابه كه استحكام داربست مورد تردید قرار گیرد.

ـ تختههایی كه برای جایگاه داربست استفاده میشوند باید ضمن آنكه صاف، بدون نقص و بدون مواد زاید لغزنده و دارای مقاومت كافی باشند، هر یك باید دارای حداقل 5 سانتیمتر ضخامت و 25 سانتیمتر عرض باشند و طوری در كنار یكدیگر قرار گیرند كه به هیچ وجه ابزار و مصالح از روی آنها به پائین سقوط نكند.

ـ در داربستهای معلق یا نوسانی عرض تختههای جایگاه نباید از 50 سانتیمتر كمتر و از 60 سانتیمتر بیشتر باشد.

ـدر داربست هایی كه ارتفاع جایگاه آنها از زمین یا كف بیش از 3 متر است باید اطراف جایگاه با حفاظ مناسب محكم و جایگاه مهار شده محصور شود. در داربستهای معلق علاوه بر وجود نرده باید لبه جایگاه بوسیله پاخورهای چوبی محصور گردد.

ـ هنگامی كه بر روی جایگاه داربست برف یا یخ وجود داشته باشد كارگران نباید روی آن كار كنند مگر آنكه قبلاً برف یا یخ از روی داربست برداشته شود و رویآن ماسه نرم ریخته شده باشد.

ـ از داربستها نباید برای انبار كردن مصالح ساختمانی استفاده شود مگر مصالحی كه برای انجام تدریجی كار مورد نیاز باشد همچنین در داربستهای معلق یا نوسانی نباید به بیش از دو نفر اجازه كار كردن همزمان در یك جایگاه دار میشود.

نردبان

نردبان وسیلهای است ثابت و متحرك كه به منظور دسترسی، بالا رفتن و پائین آمدن به صورت شیب دار با زاویة بیش از 50 درجه نسبت به افق، در عملیات ساختمانی مورد استفاده قرار میگیرد و معمولاً شامل دو قطعه دركنار به نام پایه و میلهها یا قطعاتی در وسط به نام پله میباشد.

ـ ارتفاع نردبان از 10 متر نباید بیشتر باشد و زاویهای كه نردبان با سطح افق میسازد و باید بین 75ـ68 درجه باشد.

در صورت عدم دسترسی به وسایل مطمئن برای كار در نقاط فوقانی ساختمان یا برای دسترسی به طبقات، قبل از ایجاد راه پله، باید ضمن رعایت موارد زیر از نردبان استفاده شود.

الف) از نردبانهایی كه پلهها یا پایههای آن ترك خورده یا نقص دیگری داشته باشند نباید استفاده كرد.

ب) پایهها و تكیهگاه نردبانها باید در جایی ثابت قرار گیرد. به طوری كه امكان هیچ لغزشی وجود نداشته باشد. همچنین پلهها و پایههای نردبانها نباید به مواد روغنی و لغزنده آلوده باشند.

پ) نردبانها را نباید جلوی دری كه باز است یا قابل باز شدن است قرار داد مگر آنكه آن دربه نحو مطمئن بسته یا قفل شده باشد.

ث) طول نردبان باید حداقل یك متر از كفی كه برای رسیدن به آن مورد استفاده قرار میگیرد، بلندتر باشد.

در مواردی كه رفت و آمد زیاد است و همچنین در ساختمانهای بیش از دو طبقه، باید حتی المقدور از نردبانهای جداگانهای برای بالا رفتن و پایین آمدن استفاده شود و در هیچ حالتی نباید از یك نردبان بیش از یك نفر به طور همزمان استفاده كنند.

ـ نردبانهای ثابت باید حداكثر در هر 9 متر یك پاگرد تعبیه شود و هر قطعه از نردبان كه بین دوپاگرد قرار دارد نباید در امتداد قطعه قبلی باشد. همچنین نردبان و پاگرد آن باید بوسیله نرده محافظت گردد.

ـ افزدون ارتفاع نردبان با قرار دادن جعبه یا شبكه در زیر پاهای آن یا اتصال دو نردبان كوتاه به یكدیگر مجاز نیست بعلاوه نباید نردبان یك طرفه با طول بیش از 10 متر مورد استفاده قرار گیرد.

ـ در مواردی كه از نردبان دو طرفه برای ایجاد داربست استفاده شود نباید ارتفاع داربست از 6 متر بیشتر باشد یا بیش از دو نفر به طور همزمان در بالای داربست كار كنند. همچنین تخته جایگاه نباید به صورت غیر افقی قرار گیرد یا از سه پله آخر نردبان بالاتر باشد.

ایمنی محلهای عبور و مرور كارگران و وسایل نقلیه

راه پلههای موقت:

در زمان احداث ساختمان برای حمل مصالح، رفت و آمد كارگران و دسترسی به طبقات، باید در اولین زمان ممكن حداقل یك راه پله موقت یا دایم برای هر طبقه نصب شود و در تمام مدتی كه عملیات ساختمانی ادامه دارد بدقت از آن محافظت و نگهداری شود.

ـ راه پله موقت باید به عرض حداقل یك متر محكم و اساسی ساخته شود، به طوری كه ارتفاع عمودی راه پله در بین دو پاگرد از 4 متر بیشتر نباشد و عرض كف آن نباید از 25 سانتیمتر كمتر باشد.

ـ راه پلههای موقت باید دارای عرض و ارتفاع یكنواخت باشند و از چوب، فلز، بتن و نظایر آنها طوری ساخته شوند كه ضمن جلوگیری از لغزش و سقوط افراد دارای ضریب ایمنی بارگذاری حداقل 5/2 نسبت به بارهای وارد باشند.

ـ در استفادة موقت از راه پلههای دائم كه كف پله و پاگرد آنها از مصالح دیگر نظیر بتن یا سنگ پوشانده شده است، باید با استفاده از چوب یا مصالح دیگر، پلهای موقتی ایجاد كرد.

راههای شیبدار و معابر

راه شیبدار راهی است دارای شیب كه برای عبور كارگران، افراد، وسایل، تجهیزات و مصالح در كارگاه ساختمانی استفاده میشود. معابر عبارتند از: گذرگاه یا پادهروهایی كه به صورت سكوی افقی در كارگاه ساختمانی برای عبور مرور كارگران و افراد، حمل وسایل و تجهیزات و مصالح استفاده میشود.

ـ راههای شیبدار و معابری كه برای عبور كارگران و افراد كارگاه ساختمانی ایجاد میشوند باید دارای حداقل 50 سانتیمتر عرض و نرده حفاظتی باشند.

ـ راههای شیبدار و معابری كه برای عبور چرخ دستی یا فرغون مورد استفاده قرار میگیرند باید سطح صاف و حداقل یك متر عرض داشته باشند.

ـ عرض راههای شیبدار و معابری كه برای حمل و جابجایی وسایل سنگین یا وسایل نقلیه استفاده میشوند نباید كمتر از 4 متر باشد. به علاوه در طرفین آن بایٍد موانع محكم و مناسب نصب گردد.

ـ پوشش كف راههای شیبدار و معابر باید با استفاده از مصالح مقاوم و مناسب طوری طراحی و ساخته شود كه دارای ضریب ایمنی بارگذاری حداقل 5/2 نسبت به بارهای وارده باشد. در صورت استفاده از الوار برای پوشش كف، ضخامت آنها نباید از 5 سانتیمتر كمتر باشد.




طبقه بندی: اخبار معماری، 
برچسب ها: ایمنی ساختمان، تجهیزات و مصالح ساختمانی، راهروها سرپوشیدة موقتی، سقف موقت و سرپوش حفاظتی، تورهای ایمنی، داربست، ایمنی محل‌های عبور و مرور كارگران و وسایل نقلیه،
ارسال توسط مهدی علیزاده
آخرین مطالب
آرشیو مطالب
صفحات جانبی
پیوند های روزانه
امکانات جانبی

قالب وبلاگ